Verhullen van je zichtbaarheid (Deel 1): Een helder inzicht

Ik sta in een veld vol met riet en het is bijna donker. Het riet staat hoog en ik kan er nog maar net zien hoe rietstengels zich uitstrekken over het veld. De wind waait gemoedelijk door het riet en ik zie hoe de stengels en de bladeren zachtjes meebewegen op stroming van de wind. Het prachtige serene landschap weerspiegelt mijn innerlijke gevoel van rust en sereniteit. Achter mij staat een boerderij, maar ik kan er geen aandacht voor opbrengen. Ik weet dat het achter mij staat, maar ik kijk niet achterom om de boerderij te bekijken. Ik blijf rustig kijken naar het riet dat prachtig meebeweegt op de zachte bries van de wind. Ik kijk naar boven en zie de heldere donkere lucht. Opeens verschijnen er allemaal sterren, sommigen zijn groot en sommigen zijn klein. De fonkelende sterren beginnen hun licht uit te stralen. Het landschap wordt gehuld in het prachtige zilveren licht van de sterren.

Terwijl ik dit landschap aan het bewonderen ben, komt er een gedachte omhoog. Het bijna alsof de woorden worden ingefluisterd in mijn gedachten. Het is één simpele vraag: waarom zou je jezelf verhullen als het licht alles onthult?

© Martijn Lohuis, geschreven op: 13-06-2017

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s